weg uit Kampen?…. welkom!

Veel kerkelijke bladen zijn door de jaren heen bij ons in de brievenbus geschoven. Soms door geldgebrek, soms omdat ik het toch niet meer las, zegde ik verschillende abonnementen op. Maar ‘De Reformatie’ is gebleven. Ik heb wel eens op het punt gestaan om hem op te zeggen, maar dan verscheen er gelukkig op dat moment weer een goed artikel. Ongeveer een jaar geleden werd het trouwens veel leesbaarder en kreeg het uiterlijk een moderne smoel. Met veel waardering lees ik regelmatig de artikelen van Ad de Bruijne. Vandaag viel nummer 10 in de brievenbus met daarin een hoofdartikel van professor Ad. Hij denkt daarin na over een vertrek van de Theologische Universiteit  (GKv) uit Kampen. Een verfrissende gedachtegang lijkt me. Daarom hoop ik echt dat er een levendige discussie op gang komt in vrijgemaakt Nederland. Het zal u niet verbazen dat ik pleit voor verhuizing. Amsterdam lijkt me de aangewezen nieuwe vestigingsplaats. En zonder al te veel gekheid, er zijn echt heel veel redenen voor te bedenken. Voor de vuist weg een aantal in willekeurige volgorde;

  • Amsterdam is de hoofdstad van Nederland en vanuit de hele wereld zeer goed bereikbaar.
  • Er zijn in Amsterdam goede partners in UvA en VU te vinden.
  • Daarnaast heeft Amsterdam voor studenten veel te bieden aan een breed scala van culturele uitingen; musea, theaters enzovoort!
  • Ook een reden is dat Amsterdam heden ten dage nog maar 3% serieuze kerkgangers heeft. Het kan een geweldige stimulans zijn voor de meer dan 200 kleine christelijke gemeenten in Amsterdam wanneer een bijbelgetrouwe universiteit zijn tenten zou opslaan in Amsterdam.
  • Voor het samenwerkingsverband ‘Amsterdam in beweging’ zou het een geweldige stimulans zijn.
  • Studenten kunnen wanneer ze gestudeerd hebben in Amsterdam zich nooit meer een wereldvreemde houding aanmeten.

Er zijn vast nog wel meer redenen te noemen, maar ik hoop dat het idee van prof. Ad de Bruijne, al was het dan op persoonlijke titel, positief wordt opgepakt!

levend water; beeldtaal

Prachtige poster is het geworden. Ik hoop dat hij echt in heel veel klaslokalen komt te hangen. Juf of meester kan leerlingen dan uitdagen om dit gebed ook uit te beelden. Zoiets vergeet je je hele leven toch niet meer! Michel heeft er op aanwijzingen vanuit de GH er een prachtige plaat van gemaakt. Dus bij dezen; Pauline en Emmie heel veel dank! Dat het ook een aanzet mag zijn om verder te zoeken op internet naar LEVEND WATER. Bij de start van het seizoen 2011/2012 zal de methode trouwens volledig compleet zijn. Mijn gebed is dan ook dat veel, heel leerlingen in hun latere leven er iets aan mogen hebben dat op hun school zo veel uit de bijbel is verteld. En dat ze ook met plezier terugkijken op alle discussies die zijn losgemaakt door dit prachtige hulpmiddel voor het basisonderwijs!

niet zonder jou, prachtige docu

In het christendom zijn de Tien Geboden een grondslag onder de ethiek. Niet voor niets dat nog wekelijks in christelijke kerken deze geboden worden gelezen. Soms in een hertaalde vorm, maar steeds met de intentie, dat deze geboden leefregels zijn voor volgelingen van Jezus Christus. Een van de geboden gaat over de verhouding tussen ouders en kinderen. Het: ‘eert uw vader en uw moeder’, is een gebod van de God van de Bijbel, maar heeft gelukkig breed draagvlak in de maatschappij.  Een prachtig voorbeeld van het eren van je ouders, is te zien in de indrukwekkende documentaire ‘niet zonder jou‘. Vader en moeder worden gevolgd tot in hun zeer intieme momenten. Prachtig laat het zien dat het eind van je bestaan op aarde gepaard gaat met moeiten en gebreken, maar ook inspirerend kan zijn. De documentaire is te zien in filmhuizen en dus zeer aan te bevelen. Het confronteert ons in ieder geval met onze eigen sterfelijkheid.

Kevin McCloud, architect

Op TV is heel veel rotzooi te zien. Een understatement natuurlijk. Gelukkig zijn er ook veel goede programma’s. Documentaires, vaak op zeer vreemde tijden uitgezonden en ook programma’s die echt iets over het leven hebben te zeggen. Zeker op de BBC en op de Belgische TV zijn regelmatig oogstrelende series te vinden. Gelukkig maakt de Nederlandse TV daar ruim gebruik van.  Een van mijn helden is bijvoorbeeld Kevin de architect en ontwerper. Op de commerciële zender draait een serie De Grote Verbouwing. Oorspronkelijk van Channel4/UK. In elke aflevering wordt een bouwproces gevolgd van een woonhuis. Vaak op het platteland in het Verenigd Koninkrijk. Kevin laat zien hoe slim of dom de opdrachtgevers zijn. Ook schroomt hij niet om uit te leggen wat hij minder mooi vindt.  Vaak laat hij zien hoe opdrachtgevers proberen zo groen mogelijk te bouwen. Bijzondere huizen ontstaan door dat laatste gegeven. Sommige woningen zijn soms volledig klimaat-neutraal. Je zou zo’n aflevering eens met een bovenbouw groep moeten bekijken en vandaar uit gaan filosoferen met leerlingen over wonen. Kevin geeft in ieder geval prachtige aanzetten!

Jan Reyers in Egypte

De berichten vandaag uit Egypte zijn heel dubbel. De bevolking komt in opstand, de regering staat zwaar onder druk. Maar er zal nog heel wat water door de Nijl moeten stromen voordat er echte vrijheid zal zijn denk ik. Je hoopt echt dat het land wat democratischer zal worden. Mijn gedachten gaan dan ook naar ouders van GBS Veerkracht die uit Egypte komen. Ze zullen deze dagen in zeer grote spanning doorbrengen. Een paar weken geleden al een aanslag op een Koptische kerk en daarom ook angst rond het gebouw van de Koptische Kerk aan het Mosplein in Noord.

Wie iets meer wil weten over Egypte moet uit de serie van Jan Reyers (België), deel 3 gaan bekijken. Deel  1 en 2 waren ook zeer boeiend en zijn ook nog wel te vinden op de Belgische uitzending gemist.  Indrukwekkende verhalen en vergezichten. Maar met deel 3, kijk je ook wat anders naar de verschrikkelijke beelden op het journaal. Trouwens dezelfde serie wordt ook uitgezonden door de VPRO.

Kunduz; wel of geen missionarissen

Als je toch thuis bent, zoals in mijn geval, moet je afleiding hebben. Staat zelfs in het boek over burn-out, denk ik. Ik heb daarom in december het laatste boek van Joris Luyendijk gelezen. Ik ben een fan van Joris. Dat komt vanwege een zeer triviale reden, mijn vrouw heeft ooit in gezin Luyendijk gekraamd. Kwam ze thuis met een een gesigneerd exemplaar van: ‘Een tipje van de sluier’.

Deze week zorgde het digitale kanaal POLITIEK 24 voor afleiding. Elk openbaar debat in de Tweede Kamer wordt uitgezonden. Afgelopen maandag bijvoorbeeld de hoorzittingen over wel of geen politiemissie. Afghaanse hoogwaardigheidsbekleders, maar ook NAVO militairen vergezeld van Duitse collega’s mochten hun zegje doen. Een indrukwekkend spektakel. Je ziet je verhaal van Joris Luyendijk gewoon letterlijk op je scherm voltrekken. Het dealen, handelen, schuiven, praten in je eigen straatje… En op sommige momenten voel je gewoon dat verschillende politici gaan draaien. Via de ND-enquête had ik al laten horen dat ik als CU stemmer echt niet voor uitzending ben. Het toneelstuk van afgelopen week heeft mijn mening alleen maar bevestigd. En verbazingwekkend om te zien dat de sprekers die gewoon zeggen waar het op staat in de commissievergadering (bv. van de PVV en de PvdD) zo slecht gehoord worden. Oké, ze zeggen het soms wat grof en rauw, maar ze spreken met kennis van zaken, luisteren en lezen goed en weten verbanden te leggen. Het verbaasde mij ook dat ze inhoudelijk nauwelijks tegenspraak kregen. Vandaag neemt de Tweede Kamer een beslissing en dan kan de regering zijn gang gaan. Inmiddels schijnt ook Groen Links om te zijn. Een trieste kwestie, want naar mijn idee worden de Afghanen hier niet echt mee geholpen. In het afsluitende debat, waarvan maar enkele stukjes in Den Haag kwamen, deed Wilders het zeer slecht overigens.

Voor wie meer wil weten over Joris Luyendijk, bekijk zijn verhaal op de site van de GUARDIAN.

Burn-out en de relativiteitstheorie

De man zit thuis met behoorlijke vermoeidheidsklachten. Wanneer hij teveel bezig is met zijn werk of  zich druk maakt, krijgt hij last van hoofdpijn. De man gaat naar de huisarts die dezelfde naam heeft als de beroemde arts uit Lambarene. De huisarts vertelt de man, dat zijn klachten duiden op burn-out. Bij een vervolgbezoek wijst de huisarts de man op een boek over burn-out; jij leest immers graag. “Je kunt dan beter voor jezelf inschatten in welke fase je zit.”  Helaas staat het burn-out boek niet op de plank bij de huisarts. Enig googelen levert zowel de goede titel als de schrijfster op. Bij de grootste boekhandel in Amsterdam heeft de man het boek zo in handen. Enig bladeren levert al snel weer hoofdpijn op. De man struint daarom maar verder op de afdeling ramsj. Ongelooflijk hoe veel prachtige boeken daar in mooie stapels liggen. De man vindt tussen alle aanbiedingen de biografie over Albert Einstein.  De man bedenkt dat relativeren altijd een van zijn sterke kanten is geweest.  Wie weet kan hij nog wat opsteken van dit boek over de man die bekend is geworden met E=mc² en de relativiteitstheorie. Thuis gekomen gaat de man lezen en ontdekt dat het een zeer geroemde en ook een zeer goed leesbare biografie is. Ondanks zijn burn-out leert hij veel over deze zeer bijzondere man, zijn leven en vooral zijn manier van denken.   Alleen al in de inleiding komt de man een drietal uitspraken tegen die tot nadenken stemmen.

  • ” In de geschiedenislessen moet uitgebreid aandacht worden besteed aan diegenen die met hun onafhankelijke karakter en autonome beoordelingsvermogen de mensheid een gunst hebben bewezen.”
  • “Kritische opmerkingen van leerlingen moeten vriendschappelijk worden opgevat.”
  • En tot slot: “Verbeeldingskracht is belangrijker dan kennis.”

De man wordt door de bedrijfsarts doorgestuurd naar een firma waar alleen maar psychologen werken. Het gebouw is genoemd naar Einstein. De hal van het gebouw is behangen met de foto van de bijzondere Nobelprijswinnaar en een aantal onbegrijpelijke wiskundige formules. Op de vierde verdieping zit de man al snel lijsten in te vullen die erg lijken op de lijsten, die hij ooit invulde over leerlingen die moesten worden doorverwezen. De psycholoog in het Einstein-gebouw stelt een dag later ook vast dat de man burn-out is. Of zeg je; een burn-out heeft?

Ter aanbeveling; in de ramsj: € 12,50

PS Op pagina 285 staat uitgelegd dat Einstein zelf niets moest hebben van de koppeling tussen relativiteitstheorie en relativisme. Ik wil me zelf trouwens ook geen relativist noemen. (Einstein noemde zijn theorie liever ’theorie van de onveranderlijkheid’.)

Christus volgen…

In een aantal bioscopen draait deze weken de film DES HOMMES ET DES DIEUX. Een zeer indrukwekkende verfilming van het verhaal over acht monniken in het Algerijnse Atlasgebergte. Struin even het internet af en je vindt her en der geweldige besprekingen. Daarna ga je kijken waar hij bij jou in de buurt draait en je gaat gewoon! Dat laaste zeg ik natuurlijk omdat ik vind dat het een goede film is. Maar dat niet alleen. Het zet je ook aan het denken over jezelf, de keuzes die je maakt en de antwoorden die je geeft op levensvragen. In de verfilming van het waargebeurde verhaal over deze acht trappisten wordt je als het ware hun wereld ingezogen. Maar wanneer je later in de kou naar huis fietst, blijven de vragen waar zij mee geconfronteerd werden door je hoofdspoken. Gelukkig is het goed dat de film begint met een fragment uit psalm 51. Een psalm om te lezen te herlezen. Ik zou zeggen; een betere kerstfilm is in de maand december niet denkbaar!

In MemoriamWillem Barnard

foto: Rufus de Vries

Gisteren een week geleden overleed de dichter Guillaume van der Graft. Een bijzondere man, die prachtige dingen heeft gemaakt. Ik hoop dat zijn werk nog vaak gepakt zal worden. Voor mij is het in sommige situaties hartverwarmend.

VRAGENDERWIJS

Ik vroeg het aan de vogels
de vogels waren niet thuis

ik vroeg het aan de bomen
hooghartige bomen

ik vroeg het aan het water
waarom zeggen ze niets
het water gaf geen antwoord

als zelfs het water geen antwoord geeft
hoewel het zoveel tongen heeft
wat is er dan

wat is er dan
er is alleen een visserman
die draagt het water
onder zijn voeten
die draagt een boom op zijn rug
die draagt op zijn hoofd een vogel.

(uit Mythologisch, 1997 Guillaume van der Graft)