Categorie: politiek

“race to nowhere” in het onderwijs

Het ABC, de Amsterdamse schoolbegeleidingsdienst, heeft de documentaire ‘race to nowhere‘ aangekocht. Door deze film op verschillende locaties te vertonen, hopen ze de discussie aan te wakkeren over de steeds grotere druk om te presteren in het onderwijs. Donderdag 10 februari werd de film voor het eerst vertoond in het Amsterdams Lyceum. Vanwege de toch wat trage documentaire kwam de discussie helaas ook wat traag op gang. Duidelijk was in ieder geval dat de Amerikaanse situatie anders is dan in Nederland. Toch kwam al snel op tafel dat ook de politiek in Nederland het onderwijs wel deze kant wil opduwen. Het zien van de documentaire zet in ieder geval aan tot nadenken over wat nu eigenlijk het doel moet zijn van een school. En vervolgens komt bij mij ook de vraag op, wie dat doel mag of moet vaststellen. Is het de overheid, of zijn het de ouders van schoolgaande kinderen? Daarnaast zet het natuurlijk ook aan om na te denken over hoe scholen, vandaag de dag,  omgaan met door de overheid gestelde eisen.

Ik worstel zelf ook met bovenstaande vragen. Zeker als je vel jaren gewerkt hebt in een school met een sterke identiteit, moet je je afvragen waar alles toe dient. Waar wil ik met mijn leerlingen naar toe? Wat zijn mijn ultieme doelen met bijbelgetrouw onderwijs? Hoe ga ik om met termen als passend onderwijs, ontwikkelingsgericht onderwijs en opbrengstgericht werken? En in een maatschappij waar ouders maar weinig tijd voor hun kind overhouden, wat is dan de taak van de school? Naar mijn idee is het nog heel veel het volgende: Een gereformeerde school moet een sterkte identiteit hebben. Geef ze bijbelverhalen mee en ook veel geloofskennis. Het liefst zorg je er ook voor dat ze weerbaar het echte leven aankunnen. En jazeker, leerlingen moeten leren leven uit genade en dat in liefde tot Jezus hun Heiland. Vervolgens moeten hun prestaties natuurlijk ook de beste zijn. Scoren op de CITO eindtoets! Je moet immers je gaven en talenten zo goed mogelijk ontwikkelen!

Ik denk dat veel van onze scholen lijden onder deze zeer brede, maar tegelijk ook zeer verengde doelstelling. Ik denk dat er te weinig een echt doordachte bijbels onderwijskundig en ook pedagogisch verhaal is. En al zeker geen gereformeerd verhaal. Willen gereformeerde scholen overleven zullen ze veel meer met ouders moeten gaan nadenken over het curriculem. Keuzes maken en ook samen met ouders vaststellen wat we breikt willen hebben als kinderen op hun 12e het basisonderwijs verlaten. Maar ook bedenken hoe kinderen wilt voorbereiden op een leven als volgeling van Jezus.

wordt vervolgd

Kunduz; wel of geen missionarissen

Als je toch thuis bent, zoals in mijn geval, moet je afleiding hebben. Staat zelfs in het boek over burn-out, denk ik. Ik heb daarom in december het laatste boek van Joris Luyendijk gelezen. Ik ben een fan van Joris. Dat komt vanwege een zeer triviale reden, mijn vrouw heeft ooit in gezin Luyendijk gekraamd. Kwam ze thuis met een een gesigneerd exemplaar van: ‘Een tipje van de sluier’.

Deze week zorgde het digitale kanaal POLITIEK 24 voor afleiding. Elk openbaar debat in de Tweede Kamer wordt uitgezonden. Afgelopen maandag bijvoorbeeld de hoorzittingen over wel of geen politiemissie. Afghaanse hoogwaardigheidsbekleders, maar ook NAVO militairen vergezeld van Duitse collega’s mochten hun zegje doen. Een indrukwekkend spektakel. Je ziet je verhaal van Joris Luyendijk gewoon letterlijk op je scherm voltrekken. Het dealen, handelen, schuiven, praten in je eigen straatje… En op sommige momenten voel je gewoon dat verschillende politici gaan draaien. Via de ND-enquête had ik al laten horen dat ik als CU stemmer echt niet voor uitzending ben. Het toneelstuk van afgelopen week heeft mijn mening alleen maar bevestigd. En verbazingwekkend om te zien dat de sprekers die gewoon zeggen waar het op staat in de commissievergadering (bv. van de PVV en de PvdD) zo slecht gehoord worden. Oké, ze zeggen het soms wat grof en rauw, maar ze spreken met kennis van zaken, luisteren en lezen goed en weten verbanden te leggen. Het verbaasde mij ook dat ze inhoudelijk nauwelijks tegenspraak kregen. Vandaag neemt de Tweede Kamer een beslissing en dan kan de regering zijn gang gaan. Inmiddels schijnt ook Groen Links om te zijn. Een trieste kwestie, want naar mijn idee worden de Afghanen hier niet echt mee geholpen. In het afsluitende debat, waarvan maar enkele stukjes in Den Haag kwamen, deed Wilders het zeer slecht overigens.

Voor wie meer wil weten over Joris Luyendijk, bekijk zijn verhaal op de site van de GUARDIAN.

STEM volgende week Ed Anker

Geachte lezers,

Volgende week woensdag zijn er verkiezingen. Natuurlijk mag iedereen stemmen wat hij of zij wel. Maar ondertussen mag ik wel een stemadvies geven. Voor mij is het inmiddels wel duidelijk. Vandaag hadden we een werkbezoek van twee politici op Veerkracht. Harry Lamberink van het LVGS (de gerefomeerde besturenorganisatie voor het onderwijs) had een onderhoud geregeld met Ed Anker van de CU en Jasper van Dijk van de SP. Het ging vooral om de laatste. Zijn partij is een van de partijen die een acceptatieplicht voor alle scholen wil invoeren (ook heel erg fel zijn D’66 en Groen Links). Inmiddels is er zelfs een meerderheid voor te vinden in de Kamer, schijnt het. Gelukkig hebben we kunnen laten zien en horen dat het een zeer schadelijk voorstel is voor onze gereformeerde bijbelgetrouwe richting. Respect had Jasper van Dijk voor ons werk en de integratie van allochtone ouders. Ed en Harry weerden zichuitstekend. En we hopen dat bij het volgende debat in de Kamer over dit onderwerp, Veerkracht is blijven haken in zijn hoofd.

Ed is trouwens een oud-leerling van onze school en heeft de afgelopen drie jaar veel respect verworven in Den Haag. Helaas is hij een beetje gezakt op de lijst (van 7 naar 9). Daarom; geef een voorkeurstem op Ed Anker van de CU!

Slavernij

Deze week waren er verkiezingen in Suriname. Nu interesseer ik mij niet erg voor de verkiezingen aldaar, maar dat Bouterse genoemd wordt als grote winnaar vind ik wel interessant. Door de jaren heen heb ik wel veel mensen gesproken die afkomstig waren uit Suriname. Lang geleden had Suriname iets paradijselijks voor mij. Dat zal zijn geweest door het boekje ‘Dagoe, de kleine bosneger’. Ik heb daar echt zeer goede herinneringen aan. Bepaalt dus ook natuurlijk mijn beeld van land. Vreemd waren wel trouwens de verhalen over oom Henk, een broer van mijn moeder, die een plantage in Suriname had gehad. Zijn verhalen waren anders dan in Dagoe en Panokko. Later heb ik wel wat bijgeleerd. Inmiddels ook veel boeken over de slavernij gelezen, waaronder het geweldige boek van Cynthia Mc Leod (‘Slavernij en memorie’). Door al die verhalen heen blijkt het wel dat wij in Nederland een zeer ingewikkelde relatie hebben met dat verre land in Zuid-Amerika. Nog hoor ik de meester vertellen op de lagere school hoe dom het was dat de Nederlanders Nieuw-Amsterdam ruilden voor Suriname. Hoe dom kon je zijn, klonk daar in door. Maar ook dat was wel zeer gekleurd door een zeer foute beeldvorming.

Om dus ach en wee te roepen over Bouterse gaat mij te ver. Ik besef dat het een boef is, waarschijnlijk zelfs verantwoordelijk voor de december moorden en ook drugs smokkel. Maar de geschiedenis leert echt dat we ons in Nederland echt heel bescheiden moeten opstellen. De laatste week ben ik de biografie over Anton de Kom aan het lezen. Een zeer leesbare autobiografie over een zwarte verzetsstrijder. Zeer aan te bevelen voor een ieder die iets wil leren over de geschiedenis van Suriname. Het schaamrood komt soms gewoon spontaan op. En tegelijkertijd de vraag; en ik dan, hoe zou ik gereageerd hebben en hoe reageer ik vandaag op onrecht?

NB Ik hoop dat Bouterse wel veroordeeld wordt, maar dan in Suriname, door een Surinaamse rechtbank.

Nederland is ziek!

Een hype van de laatste dagen is dat men zich in seculier Nederland weer zeer druk maakt om een homokwestie. In het zuiden des lands wilde prins carnaval ter communie. Omdat deze prins zijn homoseksualiteit ook praktiseerde mocht hij van de priester niet van ‘het lichaam van Christus’ eten. Ophef alom natuurlijk. En zoals dat gaat, ook standpunt.nl moest er het zijne over laten horen. Gelukkig had men de zeer gewaarde priester Antoine Bodar om commentaar gevraagd. Vanuit Rome nam hij ongezouten het ongelooflijk hypocriete geleuter onder vuur. Nederland is ziek en in crisis, zei Bodar. Er is zoveel hufterigheid als het gaat om met elkaar omgaan en elkaar bekritiseren. Laat men zich maar verdiepen in waar het in de kerk om gaat, zei Bodar. Wat mij betreft; hoera voor Bodar!

Hetzelfde gedoe speelde zich af rond Hugo Scherff. Hugo werkt op Veerkracht als onderwijsassistent, maar is daarnaast op dit moment ook lijsttrekker voor de gemeenteraadsverkiezingen. In een debat zei Hugo, dat hij gelooft, dat God HIV zou kunnen genezen. Hij legde keurig uit wat de achtergrond en duiding van deze opvatting was. De volgende dag werd hij in de pers echter met hoon overladen. Op verschillende sites werden zeer hatelijke opmerkingen gemaakt. In en in triest! Alleen daarom al moeten alle serieus christelijke Amsterdammers op 3 maart a.s. op de CU gaan stemmen.

Rouvoet

André RouvoetGisteren heeft de Christen Unie haar verjaardag gevierd. Tien jaar zijn ze geworden. En eerlijk is eerlijk, ik ben nog steeds van harte een meelevend lid. Natuurlijk er vallen best kantekeningen te maken. Het vreemde Irak-standpunt, ik kan er geen kaas van maken. Maar zelfs daar steken de twijfels op, bij het zien van de ‘House of Saddam’ serie op Canvas. En het gedoe indertijd rond Veling, het verdient geen schoonheidsprijs. En toch… Rouvoet doet het uitstekend. Natuurlijk hebben ze zich drie jaar geleden een beetje laten afschepen. Defensie, waterstaat en gezinsbeleid; het komt vast niet in de geschiedenisboekjes. Toch dwingen de bewindslieden en de fractie ons respect af. En André Rouvoet steekt ver boven veel politici uit. Zeker boven Balkenende en Bos. In 2012 gaan we dus opnieuw voor de coalitie CDA, PvdA en CU. Ook al is het misschien ‘wishfull thinking’, graag met Rouvoet als premier en ik persoonlijk zou graag Wijffels en Asscher als vice-premiers zien. Dus ook bij de verkiezingen op 3 maart, stem CU, of het nu in Amsterdam is of Assen, Lutjebroek of Leerdam.

mijn jaaroverzicht 2009

De kranten, de tv en ook de radio staan deze dagen bol van de jaaroverzichten en het terugblikken. Het kan haast niet anders of je gaat daardoor zelf ook nadenken over wat er in een jaar gebeurd is. Daarom mijn eigen overzicht. Natuurlijk is het maar een keuze, een persoonlijke. En het is voor mijn weblog, ook dat legt beperkingen op.

LEVEND WATER
 Dit jaar verscheen rond de zomervakantie het 4e deel van de Bijbelmethode Levend Water. Nadat het project voor groep 8 tot en met 5 was afgerond, kwam er een doorstart voor groep 4 tot en met 1. Het belangrijkste van de methode is wel dat de bijbelvertellingen nog steeds centraal staan. Het meest niet zichtbare is dan ook de handleiding. Deze is via de website te downloaden en tegenwoordig ook in gedrukte vorm beschikbaar. Als projectleider ben ik trots dat de methode een succes is en zeer goed ontvangen binnen de gereformeerde scholen. Gelukkig zijn ook er steeds meer christelijke scholen die de methode aanschaffen. Ook is een editie van de werkboeken in de Herziene Statenvertaling. Komend voorjaar verschijnt het materiaal voor groep 3. Voor deze groep ontwikkelen we een prachtig ‘knieboek’.

AANBOUW
Onze jongste dochter ging in het voorjaar van 2009 de deur uit. Om het lege gevoel een beetje naar de achtergrond te duwen zijn we samen met de buren gaan uitbouwen. Omdat we van de gemeente Diemen een stukje grond konden bijkopen was het interessant om na te gaan denken over uitbreiding van de woonkamer. Het project vergde flink wat voorbereiding; aannemer zoeken, nadenken over wat je wel en niet wilt en ook zelfwerkzaamheid. Het resultaat mag er zijn. De firma HCB uit Oostzaan zij met ere genoemd. En tot op de dag van vandaag zijn we ontzettend blij met de ruime woonkamer die we nu hebben.

MUZIEK
In 2009 zijn we met regelmaat naar het Concertgebouw geweest. Al een aantal jaren hebben we een abonnement op het Nederlands Philharmonisch Orkest. Heerlijk om over te geven aan de meest uiteenlopende klassieke muziek. Daarnaast is het ook een voorrecht om zo dicht bij het Concertgebouw te wonen dat het gemakkelijk op de fiets is te doen. Het mooie van een abonnement is dat je elke keer weer verrast wordt. Een hoogtepunt was dit jaar de presentatie van de VEERKRACHT CD. Een mooie compliatie van succesnummers en het Veerkrachtlied. Trouwens nog steeds verkrijgbaar!
In oktober zijn we naar het optreden geweest van de ‘Sons of Korah’. Een groep Australische musici die de psalmen op een geweldige manier ten gehore brengen. Een hoogtepunt! http://www.sonsofkorah.com/

KERK EN SCHOOL
 In school zijn we na de zomervakantie gestart met het Afrikaproject. Een van de mooiste onderdelen daarvan is dat we ook Afrikaanse kerkdiensten bezoeken. Zo is er al een keer een groep van school naar een Ghanese kerkdienst in Amsterdam-ZO geweest. Zo ontstaat er nog meer begrip voor elkaars kerkelijke culturen.
Bijzonder is dat veel leerkrachten van school echt betrokken zijn bij het werk van hun eigen gemeente. Of dat nu op gebied van gemeentestichting ligt, of op het gebied van muziek of kinderwerk; het is wel werken in Gods Koninkrijk.
Mooi is in dit verband ook dat de predikant van mijn eigen gemeente, de OPK, op bezoek kwam met een mede kerkenraadslid. Uitgebreid hebben we doorgepraat over het verband tussen school en kerk. Ikzelf ervaar het als hernieuwde belangstelling. In onze eigen gemeente zijn er 60 kinderen tussen 10 en 0 jaar. Een geweldig mooi gegeven! Het stelt vervolgens gezinnen voor de vraag over hoe we een school kiezen, wanneer een kind 4 jaar wordt. De komende jaren zal daar hopelijk nog veel over gesproken worden.

SAMEN
In school ontmoeten we elke keer weer ouders die lid zijn van de meest uiteenlopende kerken in Amsterdam. Ik persoonlijk ervaar dat elke keer als bemoedigend en mooi. Natuurlijk zijn er vele, vele verschillen. Natuurlijk zou je sommige kerken willen hervormen. Dat laatste is trouwens niet mijn taak als schooldirecteur.
Mooiste gebeurtenis in dit verband was dat op 18 juni 2009 de GKV en de CGK in Amsterdam elkaar erkenden als kerken van Jezus Christus en er daardoor volledige plaatselijke samenwerking kan ontstaan.

TE WIT
Onze Amsterdamse overheid houdt van alles bij. Zeker waar het gaat om kleur en prestaties. Een mooi voorbeeld daarvan is dat een gemeentelijk rapport uitspreekt dat de kleur van onze school te wit is voor de wijk Slotermeer-Geuzenveld. Een vreemde constatering aangezien wij een school voor heel Amsterdam zijn en zelfs voor leerlingen van buiten de gemeentelijke grenzen. Helaas haal je dan op een vreemde manier de krant van Amsterdam.

treurig omroepland


Minister Plasterk is vaak best een aardige man. Maar vandaag is hij wel op een hele foute manier in het nieuws. Hij maakte bekend dat er twee nieuwe omroepen bijkomen. Een omroep met de vreemde naam POWND en de ander heet zoiets als; WNL. POWND komt voort uit GEEN STIJL. De laatste is een heel vervelende website, die schopt en er vreugde in schept om anderen belachelijk te maken. En WNL komt voort uit de gelederen van de TELEGRAAF. Nou… Nederland gaat er op vooruit zeg.

Nog veel triester is het dat LINK nu uit de ether en van de buis verdwijnt. Een omroep die heel seriueus iets aan het milieu wil doen, moet het dus afleggen tegen de foute lach en besmuikte journalistiek.