Categorie: geschiedenis

mannenbroeders van kootjebroek

IDTV Docs en de EO presenteren ‘Mannenbroeder van Kootjebroek’, een film van Geertjan Lassche. Tien jaar na de uitbraak van mond- en klauwzeer in 2001 is MKZ in Kootwijkerbroek nog steeds een open zenuw. De Kootwijkerbroekers geloven niet dat er bij hen MKZ is geweest. Het trauma van de massale dierruimingen is een wond die niet heelt zolang Den Haag volhoudt dat de ziekte terecht is vastgesteld. Hun vertrouwen in de overheid heeft een onherstelbare breuk opgelopen. In Mannenbroeders van Kootjebroek zien we vier hoofdpersonen worstelen met dit verleden, ieder op hun eigen wijze, maar verenigd in hun wens om de waarheid boven tafel te krijgen. Komt er een moment dat zij het verleden kunnen laten rusten?
Uitzenddatum: 31 maart 2011 bij de EO op Nederland 2 (bovenstaande gedeelte stond onder het YouTube filmpje)

Het bordje in de OBA met de aankondiging. Door mij niet gezien, maar wel door een Rouveense fotgraaf.

Een week geleden zat ik uit te blazen in het restaurant op de bovenste editie van de Centrale Openbare Bibliotheek (vlakbij het CS Amsterdam). Overigens een prachtig gebouw, om heerlijk in rond te dwalen. Bij het halen van een kop koffie zag ik dat er een groot bord stond met de titel van bovenstaande film. Het woord ‘mannenbroeders’ intrigeert natuurlijk mij als gereformeerde. Van mijn koffie genietend zag ik tien minuten later een gereformeerde broeder met zijn vrouw richting het bewuste bord lopen. Daarna volgden nog een aantal niet Amsterdams uitziende gasten. Inmiddels had ik ontdekt dat ze richting het theater van de OBA liepen. Later heb ik gezocht op internet, waar die prachtige titel bij hoorde. Resultaat was de intro op YouTube. Filmmaker Lassche (Nooit meer laf / De boer die zou emigreren) kennende is het weer een indringend portret geworden. Ik denk dat het ons als gereformeerden ook zal confronteren met vragen over onze houding tegenover de seculiere overheid. Zeker wanneer belangen gaan botsen met je geloofszekerheden.

herlezen

Johan Hidding (* Hooghalen 1918 - † Hooghalen 1976)

Er zijn van die boeken die je altijd in gedachten blijven. “Reis door de nacht” van Anne de Vries, ik heb het wel 6 of 7 keer gelezen denk ik. Ook de boeken over Virgilius van Tuil heb ik meer dan eens gelezen. Maar dat kwam omdat ik ze prachtig vond om voor te lezen in de klas. Onvergetelijk is de spanning op de gezichten van de leerlingen voor je. Afgelopen week heb ik ‘De race’ van Johan Hidding herlezen. Het was nog een heel gedoe om hem in bezit te krijgen. Maar internet staat voor niets. Ik denk dat het nooit herdrukt is. Verschenen in 1941, met een voorwoord van Anne de Vries. Het gaat over een boerenzoon met technische aanleg. Uiteindelijk belandt hij bij een motorenfabriek. Het verhaal eindigt met een van de eerste TT-races en een uiterst ontroerend slot. Het boek zit vol met prachtige ouderwetse Drentse woorden en uitdrukkingen. Ook zitten er prachtige natuur en sfeerbeschrijvingen in. Misschien is het noastalgie, maar het is ook leuk om een boek wat je jaren geleden geboeid heeft nog eens weer te lezen. Aan te bevelen dus.