www.eeninwaarheid.nl

Afgelopen zaterdag stond er in het ND een uitgebreid vraaggesprek met een broeder uit een van onze kerken. Gelukkig kwamen er deze week een paar mooie en weldoordachte reacties in de krant. De broeder van de website EEN IN WAARHEID (hoe bedenk je het , denk ik dan) heeft heel wat kritiek kunnen spuien. Zo jammer dat deze broeder zich bezighoudt met alleen maar te kijken naar wat er fout kan gaan en wat er naar zijn idee fout gaat in de kerk. Wanneer je daarmee doorgaat ben je uiteindelijk alleen zelf nog de ware kerk en zit je zondags in je eentje thuis kerk te spelen. Gaat het altijd ‘goed’ en is er geen kerkenraad of synode of professor die het nog fout kan doen. Graag zou ik broeder Bolt willen oproepen om te verhuizen vanuit Friesland naar Amsterdam. En wanneer u een beetje ingeburgerd bent, kunt u vrijwilliger worden bij Kuria (voor terminele patiënten), bij de Tweede Mijl (daklozenopvang van het Heil des Volks), of gewoon iets doen met pastoraat op een van onze kringen. Ook zijn er genoeg zoekers die graag eens een gesprek willen. Van uw leeftijdscategorie hebben we er in Amsterdam echt te weinig (veel Amsterdamse kerkgangers vonden het veilger en prettiger om te verhuizen naar het ‘midden des lands’). Maar in Amsterdam kunnen we u gebruiken, mensen met uw levenservaring en moed en nog vol goede trouw om zich in te zetten voor ieder die op hun pad komt. Hef eeninwaarheid.nl gewoon op. Roep uw medestanders ook op om hun kritische geluiden een paar jaar te stoppen en zich vol overgave te storten op wat Jezus ons leert in Matteüs 25: 31 vv.

Nogmaals, van harte welkom in Amsterdam, maar dan zonder de waarheid in pacht te hebben.

sam

Dit is Sam, de zoon van Hans en Suzanne. Sam is ons achterneefje. Hij heeft een hele ingewikkelde immuun ziekte en heeft van de zus van Suzane (onze nicht Arianne) een nier en een stuk lever getransplanteerd  gekregen. Via hyves blijven we regelmatig op de hoogte en vandaag staat hij uitgebreid geportretteerd in de Visie met zijn pappa en mamma. En hoe vaak je ook vraagt waar de grenzen in de medische wetenschap liggen, is het zo mooi om te zien, hoe door zo’n ingrijpend gebeuren je ook geweldig dicht bij je Schepper komt. Er kan immers geen haartje van Sams hoofd vallen zonder Gods wil?!

waarom lijden

Wanneer je denkt, hardop zegt en ook gelooft dat de God van de Bijbel, de Enige is… Dan is dat een hoge pretentie. Gisteren hadden we het daarover in de kerk. Vervolgens stonden we ook stil bij het verband tussen die Enige en het lijden in de wereld. Waarom laat God het lijden toe? Waarom valt er zomaar een vliegtuig uit de hemel? Waarom ontploffen bommen in Irak? Waarom is een moeder van een de leerlingen doodziek? Een prachtig boek daarover heet DE UITNODIGING. In dit boek komt de vraag naar het waarom op een hele speicale manier aan de orde. Tegelijkertijd geeft het ook een ander beeld van God. Niet alle vragen krijgen een antwoord en dat is ook wat de Bijbel ons leert. Het kruis waar Christus voor ons stierf is als een Vader en een vriend, die altijd bij je is. Hou God aan Zijn liefde, dan krijg je antwoorden, maar niet alle waarom vragen worden beantwoord. De Enige slaat als vriend en Vader wel zijn armen om je heen!

christelijke poëzie

Gisteren was er in de VU een symposium naar aanleiding van een eeuw  christelijke letterkunde. Boeiende toespraken en veel bezoekers die een geur van christelijke letterkunde verspreiden. De slotspreker was Rien van de Berg; journalist, dichter en ook initiatiefnemer van het ‘Psalmen voor Nu’ project. Hij heeft een prachtig boek uitgegeven met honderden prachtige gedichten van christelijke dichters. Hij sloot af met de volgende prachtige zin: “Je leest tenslotte gedichten om bij je volle verstand het risico te lopen dat ze over jou gaan!’

Een oproep hierbij aan meesters, juffen, leraren en leraressen. Lees regelmatig een gedicht voor aan je groep of klas. Het kan net dat ene gedicht zijn dat het leven van een leerling verandert.

excuses en harde stellingnames

Nu Andries Knevel diep door het stof gaat, is het goed om te bedenken, dat het zinvol is om na te denken over onze harde standpunten. Naar mijn idee is het verkondigen van ‘ijzeren’ meningen niet zonder gevaar. Te vaak moet een aantal jaren later afstand worden genomen van dat soort standpunten. Het is daarom goed om vandaag te bedenken wat je ‘ijzeren’ standpunten zijn. Vervolgens kun je bedenken hoe je over 5 of 10 jaar over deze kwesties denkt. Excuses en spijtbetuigingen, niks mis mee. Maar je kunt ze ook voorkomen. Twijfel kan je soms echt geloofwaardiger maken.

het leven als een musical?

Het is voorjaarsvakantie. Tijd om ‘leuke dingen’ te doen. Mijn vrouw kon via het ROC goedkoop aan kaartjes voor LES MISERABLES komen. Met dochter en haar vriend zijn we dus naar het prachtige theater Carré aande Amstel, geweest. Dat is al een belevenis op zich.

In de musical wordt midden in de revolutionaire ellende veel tot God geroepen en zelfs uitgespeeld dat de ‘goeden’ in de hemel komen. Een mooi gegeven. Je vraagt je af op zo’n moment wat er bij niet-christelijke toeschouwers blijft hangen. Morgen is het zondag, zouden ze er dan nog bij stilstaan?

psalm 119

Vanmorgen zijn we naar de Onafhankelijke Baptistengemeente geweest in Amsterdam-West. De dienst stond in het teken van PSALMEN VOOR NU. Aangezien ik een grote fan ben van deze eigentijdse psalmenvertaling, was het een geweldige ervaring. Het is ook een gemeente waar verschillende leerlingen van school zitten, dus het is leuk om daar ook eens te kijken. Verschillende psalmen passeerden de revue. Een indringende preek van Bert de Ruiter over psalm 56 paste mooi in dit geheel. Aan het eind hebben we heel psalm 119 gezongen. Een geweldige ervaring. Niels Dolieslager, de componist van de melodie, begeleidde zelf. Mocht u nog niet met Psalmen voor Nu op de hoogte zijn, koop dan één van de 4 CD’s. Rien van de Berg, een van de initiatiefnemers gaf de mooie uitspraak van een predikant door: “Het leed in het psalmboek, is even groot als het leed in de wereld.” Psalmen bestrijken dus de hele breedte van het leven! Psalmen verdienen om gezongen, gelezen en overdacht te worden. Ze worden niet voor niets Gods Liedboek genoemd.

duurzaamheid

Bij Pauw en Witteman werd gediscussieerd over duurzaamheid. Led-lampjes als cadeautje en sportauto’s met een accu. De laatste heeft een radius van 300 km. Mijn fiets heeft een radius, wanneer beide accu’s er aanhangen, van ongeveer 80 km. Geweldig naar je werk of de kerk. Het is leuk, verfrissend, avontuurlijk, gezond en ook nog duurzaam. Met het FIETSENPLAN heb je dan vervolgens ook nog belastingvoordeel!



schepping of evolutie

Deze avond is op de EO een uitgebreid programma over het ontstaan van de wereld. Gelukkig kan daar in een heel open sfeer over gepraat worden. Vijfentwintig jaar geleden was dat wel anders. Johan Huibers, die tot het eind van deze week met zijn nagemaakte ark in Amsterdam ligt, wil alleen maar horen over 6 X 24 uur. Toch twijfelde zelfs Augustinus daar aan. Ik hoop maar dat op onze gereformeerde scholen wat verder verteld en gedacht wordt dan 6 X 24. Boven alles staat voor mij in ieder geval als een paal boven water; God heeft de wereld geschapen door zijn Woord!

identiteit in discussie

Veerkracht is één van de 23 scholen van GPOWN. Allemaal gereformeerde scholen. Ontstaan ‘vanuit’ de gereformeerde kerken vrijgemaakt zijn de scholen nog steeds de meest gesloten instellingen wat betreft het benoemingsbeleid. Oké, we hebben dan wel christelijk-gereformeerde broeders en en zusters toegelaten, maar hun aantal staat tot op heden nog steds niet in verhouding tot het aantal kerkleden van de CGK. Binnen de politiek is bijvoorbeeld al lang geen spraken meer van het GPV. Het GSEV is ter ziele, het GMV staat open en ook het ND is al sinds mensenheugenis geen Gerefomeerd Gezinsblad meer.

Een bezinning waard dus. Maar daarnaast moet ook nagedacht worden over de gereformeerde identiteit van onze school. Wat is er nu zo specifiek gereformeerd? Waar zetten we de grenzen en palen we af? Of moeten we helemaal geen piketpaaltjes zetten? Vragen te over. Er zal de komende jaren nog veel over vergaderd en gediscussieerd worden.

De leerkracht op een gereformeerde school doet er goed aan om ondertussen regelmatig voor de spiegel te gaan staan. Wat inspireert mij in mijn werk? Wat wil ik de leerlingen meegeven voor hun verdere leven? Durf ik met de leerlingen door te praten over mijn geloof en mijn relatie met God? Durf ik dan hardop te zeggen dat ik misschien ook wel eens twijfel? Hoe ga ik om met het gebed in de klas? Hoe praat ik over bovenstaande vragen met mijn collega juf en meester?

Vind je het lastig om echt je eigen gereformeerde identiteit te ontdekken, dan raad ik leerkrachten aan eens een paar maanden naar een niet-gereformeerde kerk te gaan. Probeer daar persoonlijke relaties aan te gaan, maar ook jezelf te blijven. Eén van de leden van de identiteitscommissie van onze school onderschrijft dit advies en spreekt vanuit eigen ervaring. Ondertussen is hij nog steeds van harte ronduit christelijk-gereformeerd. Waarvan akte.