sneeuw en verhalen

Deze zondag in december is opeens wel heel bijzonder door de vele sneeuw, die er is gevallen. Dat is de laatste jaren niet meer gebeurd. Het roept verhalen bij mij boven over 1963 toen ons huis aan de Langedijk in Hollandscheveld volledig ingesneeuwd was. Maar ook de winters van 1978 en 1985 zitten vast in mijn geheugen. Vanmorgen na de kerkdienst lag Amsterdam onder een maagdelijk witte deken. Ook nu zullen verhalen ontstaan. Koester ze en vertel ze door. In onze drukke wereld hebben we daar soms te weinig tijd en aandacht voor. We moeten denken in targets en kengetallen. Helaas blijven de verhalen dan achterwege. Op TV zie je dat ook maar al te vaak. Mensen mogen niet meer uitpraten en kunnen alleen nog in statements antwoorden. Gelukkig is er op TV meer dan de publieke nederlandse omroep en de commerciëlen. Op België worden nog verhalen uitgezonden, zoals gisteravond in MENEER DOKTOOR. Een oud-huisarts van 90 jaar vertelt daarin over zijn leven als dorpsdokter. En gelukkig is er ook nog AT5. Gisteravond zonden ze een prachtig portret uit over Erwin de Vries. Erwin de Vries is een kunstenaar van Surinaamse afkomst die het slavernij monument in het Oosterpark heeft gemaakt. Ontroerend menselijk en indrukwekkend.

Verhalen, je kunt er niet omheen. Het is niet voor niets dat onze hemelse Vader zich bekend heeft gemaakt door verhalen!

En zelfs op zondag vegen we ons straatje schoon, vooral bij de kerk natuurlijk! (OPK Amsterdam)

treurig omroepland


Minister Plasterk is vaak best een aardige man. Maar vandaag is hij wel op een hele foute manier in het nieuws. Hij maakte bekend dat er twee nieuwe omroepen bijkomen. Een omroep met de vreemde naam POWND en de ander heet zoiets als; WNL. POWND komt voort uit GEEN STIJL. De laatste is een heel vervelende website, die schopt en er vreugde in schept om anderen belachelijk te maken. En WNL komt voort uit de gelederen van de TELEGRAAF. Nou… Nederland gaat er op vooruit zeg.

Nog veel triester is het dat LINK nu uit de ether en van de buis verdwijnt. Een omroep die heel seriueus iets aan het milieu wil doen, moet het dus afleggen tegen de foute lach en besmuikte journalistiek.

DSB

Sommigen roepen, DSB; weg er mee. Je zult daar maar een heleboel geld hebben staan. Toch blijft het een intrigerend verhaal. Die meneer Dirk Scheringa, ooit agent, nu bankdirecteur in “ruste”. Hoe kunnen mensen er toch steeds weer instinken? Uiteindelijk draait het toch om hebzucht, steeds weer komt het slechte van de mens boven. Je moet toch snapppen dat als die meneer Dirk een eigen bank heeft, een eigen voetbalclub, een eigen schaatsploeg, een eigen museum… Wil je dan net zoveel? Steeds maar groter?

De economie van lans 2

Het bijzondere van het boek over Lans Bovenberg is, dat het ook vertelt over de mens Lans. Lans is lid van een evangelische gemeente en gaat daar soms ook voor. Er staat ook een prachtige preek in het boek. In hoofdstuk 5 vertelt Lans over zijn inspirators. John Piper is daar één van. Lans vertelt daar zeer inzichtgevend over. Over de oneindige vreugde die je zoveel oplevert in je leven. En dat in tegenstelling tot de gewone dagelijkse zaken die we zomaar centraal stellen in ons dagelijkse leven. Over winst en verlies gesproken. Nogmaals, zeer aanbevolen.

De economie van lans

Economie lijkt op het eerste gezicht niet zoveel te maken hebben met het basisonderwijs. Natuurlijk kun je allerlei economische wetten en regels loslaten op het primair onderwijs. Het onderwijs zal gelijk in het geweer komen en zeggen dat ze geen winstgevende instelling hoeft te zijn. Nu is dat laatste best te bestrijden. Want zeker moet een school, ook ‘mijn’ Veerkracht, winstgevend zijn. Leerlingen moeten immers voorbereid worden op de toekomst. Ze moeten allerlei basisvaardigheden onder de knie krijgen en school is daarin een onmisbare schakel.

Tjerk de Reus heeft een boeiend portret geschreven over Lans Bovenberg. Kortweg gezegd, een van de belangrijkste economen van ons land. Het heet DE BALANS VAN BOVENBERG. Het geeft op een hele simpele manier inzicht in economie en ook hoe je als christen daar in staat (kunt staan). Een zeer aan te bevelen boek voor leerkrachten. Zij immers bereiden kinderen voor op het grote mensenleven. Alle kinderen gaan vroeg of laat echt een rol in de economie spelen. Het mooie is dat Bovenberg consequent Gods Woord in zijn achterhoofd heeft. Hij zegt dan ook dat economie iets heilzaams moet bewerkstelligen. “Daar ligt de verbinding met de Bijbel. Wie de kans krijgt zich op te sluiten in zijn egocentrische belang, verkommert en raakt verbitterd. Vreugde vinden in het dienen van anderen leidt juist tot zegen” einde citaat pg 12. Dat wat de economie moet bewerkstelligen moeten wij op school ook doen. Wat je doet, wat leerlingen later doen, moet relevant zijn en een steentje bijdragen aan het welzijn van mensen. Zo zei Jezus het ook.

Wim Helsen

Een Vlaamse caberetier die ver uitstijgt boven 99% van zijn Nederlandse soortgenoten. Zijn absurdistische benadering van de medemens zet je steeds weer aan tot glimlachen en soms een heerlijke onderhuidse hinnik. Juffen en meesters moeten maar vaak naar een show van Wim Helsen. Wanneer ze in school met een beetje van zijn blik naar de leerlingen kijken… genieten!

Een pak voor de broek

Natuurlijk pakt de media breed uit. In Amersfoort sprak een voorganger over opvoeding. In zijn onderwijzing liet hij duidelijk blijken dat hij een voorstander is van de corrigerende tik. Schande wordt er van gesproken. Natuurlijk vraag je op zo’n moment af, of het verstandig is om zo hard te roepen dat je voor het slaan van kinderen bent. In onze huidige cultuur is het ‘not done’ en zelfs bij wet verboden. Ik weet ook wel dat in Gods Woord staat; ‘spaar de roede niet’. De roede lijkt dan in de verte wel wat op de roe van Zwarte Piet. Maar dat is nog geen vrijbrief om er maar op los te slaan. Dat laatste bedoelde de betreffende voorganger ook niet.
Ik kan uit mijn jeugd herinneren dat ik twee keer een pak slaag van mijn vader heb gehad. Van beide keren weet ik ook nog, wat ik echt fout had gedaan. Dat bewuste pak slaag was zeer verdiend, al vond ik het niet leuk. Ik ga hier geen pleit voeren voor pakken slaag. Maar, persoonlijk, vind ik ook dat de overheid zich niet moet bemoeien met corrigerende tikken.

Ik pleit voor gezinnen waar de liefde heerst. Waar ouders echt geven om hun kind(eren). Ik pleit er voor dat vaders en moeders in liefde met elkaar omgaan en daarbij heus wel es een keer woorden hebben. Ik pleit voor ouders die aandacht hebben voor hun kind, op alle vlakken. (lees H18 in het INFORMATIEBOEKJE) Ouders die meekijken met het huiswerk, ouders die het Veerpraatje lezen, ouders die op tijd hun formulieren inleveren. Ouders die op hun vrije zaterdag echt iets doen met hun kinderen. Ouders ook die hun kinderen voorgaan in een goede manier omgaan met de natuur. En daarom ook de GROENE VOETEN week serieus nemen.

Laat het hele verhaal ons maar aan het denken zetten over hoe wij omgaan met onze eigen fouten (corrigeren we onszelf ook met een corrigerende tik?)Laat het ons steeds weer aan het nadenken zetten, hoe we in liefde omgaan met de kinderen die God aan ons heeft toevertrouwd.

arie boomsma

Afgelopen week werd bekend dat Arie Boomsma en de EO uit elkaar gaan. Zeer betreuringswaardeg. Arie was/is samen met Thijs van de Brink een man die de EO smoel geeft. Hij denkt in ieder geval na, over hoe je als Christen op TV laat zien wat het Koninkrijk van God echt kan betekenen in levens van mensen. Ik ben bang dat hiermee een prachtige boodschap voor de wereld, als het ware wordt doorgespoeld. Want hoe mooi sommige EO-programma’s ook zijn, ze zijn vaak alleen maar voor de inside. Arie dacht juist na over de OUTSIDE.

Waarvan akte!

wij kiezen voor eenheid

‘Wij kiezen voor eenheid’ (Manifest voor eenheid)

WIJ KIEZEN VOOR eenheid omdat Christus niet gedeeld is. Christus heeft de muren afgebroken die mensen gescheiden houden. Als Christus muren heeft afgebroken, mogen wij ze niet oprichten. Wij kiezen voor eenheid omdat Christus heeft gebeden: ‘opdat zij één zijn’ (Joh. 17:22).

WIJ KIEZEN VOOR eenheid, omdat er een gezamenlijke opdracht is: het evangelie te verkondigen en een levende kerk te zijn voor mensen van vandaag. Wij geloven dat elk mens Jezus Christus nodig heeft. Veel mensen zijn van het evangelie van Jezus Christus vervreemd geraakt. Voor velen is God de grote onbekende. Velen hebben geen enkele binding meer met de geloofsgemeenschap rond Jezus. De ontkerstening van ons land gaat door en de ontkerkelijking neemt nog steeds toe. Mede daardoor verkeert onze samenleving in een crisis. Er treedt verharding op door individualisme en groepsbelang. De samenhang ontbreekt door een tekort aan medemenselijkheid en sociale bewogenheid. We zijn geroepen geestelijk waakzaam te zijn en te strijden tegen de machten die mensen en samenlevingsverbanden kapot maken. We geloven dat Christus mensen en bevolkingsgroepen bij elkaar brengt.

WIJ KIEZEN VOOR eenheid, in de verscheidenheid. We zijn christenen die tot verschillende kerken behoren. We hebben verschillende achtergronden van cultuur en geschiedenis. We zijn het niet in alles met elkaar eens. In onze leer en ons leven maken we niet altijd dezelfde keuzes. We behoren tot kerken met verschillen geloofsuitingen. We willen dat niet ontkennen.

WIJ KIEZEN TEGEN onverschilligheid of minachting voor elkaar. We erkennen dat we in dit opzicht niet naar de geest van Christus hebben gehandeld. Hij heeft opgedragen dat de één de ander hoger acht dan zichzelf. We hebben maar al te vaak het omgekeerde gedaan. We zijn vaak arrogant geweest en zelfingenomen. Daarmee hebben we de naam van God niet geëerd. Daarmee hebben we onze opdracht om te getuigen van Gods liefde verwaarloosd. Daarmee zijn wij ook zelf de oorzaak van de ontkerstening van Nederland. Wij belijden onze schuld tegenover God en elkaar.

Als volgelingen van Jezus zijn we aan elkaar gegeven. We kunnen elkaar niet missen. Gevestigde kerken kunnen vandaag de dag geen kerk zijn zonder de nieuwe impulsen die van buiten komen: Pinksterkerken, evangelische kerken, migrantenkerken. Omgekeerd kunnen kerken van buiten geen kerk zijn zonder de traditie van kerken en kerkgenootschappen die al lang hun plaats in de Nederlandse samenleving innemen. Samen mogen we kerk zijn.

We willen een verbond sluiten met elkaar door elkaar de broeder- en zusterhand te reiken. We willen elkaar oproepen en helpen om elk afzonderlijk en met elkaar een levende gemeenschap te zijn van broeders en zusters, die leven door de Geest van God. Wij kiezen ervoor het geloof met elkaar te delen, elkaar te bemoedigen en elkaar te stimuleren. We kiezen ervoor met elkaar leerlingen van Jezus te zijn, die de mensen die op onze weg komen, uit te nodigen leerlingen van Jezus te worden.

Bovenstaande tekst is afgelopen week gepubliceerd. Op de bijbehorende site is er meer over te lezen. Van harte stem ik er mee in. Op onze school met leerlingen uit on geveer 40 echt verschillende kerken ervaar ik het elke keer weer als ik met ouders over de identiteit in gesprek raak. Biezoek de site, print de verklaring uit en hang hem op waar ook andere hem kunnen lezen.