Categorie: christelijk geloof

waarom lijden

Wanneer je denkt, hardop zegt en ook gelooft dat de God van de Bijbel, de Enige is… Dan is dat een hoge pretentie. Gisteren hadden we het daarover in de kerk. Vervolgens stonden we ook stil bij het verband tussen die Enige en het lijden in de wereld. Waarom laat God het lijden toe? Waarom valt er zomaar een vliegtuig uit de hemel? Waarom ontploffen bommen in Irak? Waarom is een moeder van een de leerlingen doodziek? Een prachtig boek daarover heet DE UITNODIGING. In dit boek komt de vraag naar het waarom op een hele speicale manier aan de orde. Tegelijkertijd geeft het ook een ander beeld van God. Niet alle vragen krijgen een antwoord en dat is ook wat de Bijbel ons leert. Het kruis waar Christus voor ons stierf is als een Vader en een vriend, die altijd bij je is. Hou God aan Zijn liefde, dan krijg je antwoorden, maar niet alle waarom vragen worden beantwoord. De Enige slaat als vriend en Vader wel zijn armen om je heen!

excuses en harde stellingnames

Nu Andries Knevel diep door het stof gaat, is het goed om te bedenken, dat het zinvol is om na te denken over onze harde standpunten. Naar mijn idee is het verkondigen van ‘ijzeren’ meningen niet zonder gevaar. Te vaak moet een aantal jaren later afstand worden genomen van dat soort standpunten. Het is daarom goed om vandaag te bedenken wat je ‘ijzeren’ standpunten zijn. Vervolgens kun je bedenken hoe je over 5 of 10 jaar over deze kwesties denkt. Excuses en spijtbetuigingen, niks mis mee. Maar je kunt ze ook voorkomen. Twijfel kan je soms echt geloofwaardiger maken.

het leven als een musical?

Het is voorjaarsvakantie. Tijd om ‘leuke dingen’ te doen. Mijn vrouw kon via het ROC goedkoop aan kaartjes voor LES MISERABLES komen. Met dochter en haar vriend zijn we dus naar het prachtige theater Carré aande Amstel, geweest. Dat is al een belevenis op zich.

In de musical wordt midden in de revolutionaire ellende veel tot God geroepen en zelfs uitgespeeld dat de ‘goeden’ in de hemel komen. Een mooi gegeven. Je vraagt je af op zo’n moment wat er bij niet-christelijke toeschouwers blijft hangen. Morgen is het zondag, zouden ze er dan nog bij stilstaan?

psalm 119

Vanmorgen zijn we naar de Onafhankelijke Baptistengemeente geweest in Amsterdam-West. De dienst stond in het teken van PSALMEN VOOR NU. Aangezien ik een grote fan ben van deze eigentijdse psalmenvertaling, was het een geweldige ervaring. Het is ook een gemeente waar verschillende leerlingen van school zitten, dus het is leuk om daar ook eens te kijken. Verschillende psalmen passeerden de revue. Een indringende preek van Bert de Ruiter over psalm 56 paste mooi in dit geheel. Aan het eind hebben we heel psalm 119 gezongen. Een geweldige ervaring. Niels Dolieslager, de componist van de melodie, begeleidde zelf. Mocht u nog niet met Psalmen voor Nu op de hoogte zijn, koop dan één van de 4 CD’s. Rien van de Berg, een van de initiatiefnemers gaf de mooie uitspraak van een predikant door: “Het leed in het psalmboek, is even groot als het leed in de wereld.” Psalmen bestrijken dus de hele breedte van het leven! Psalmen verdienen om gezongen, gelezen en overdacht te worden. Ze worden niet voor niets Gods Liedboek genoemd.

de eerste

Wanneer je op het wereldwijde web iets aan het zoeken bent, kom je regelmatig op verschillende weblogs. Een aantal van die blogs die ik bezocht, zetten me soms aan het denken. Hier en daar een glimlach of een mooie gedachte. Dat bracht me op het idee om aan de website van basisschool VEERKRACHT in Amsterdam een weblog te koppelen. Op school gebeuren zoveel dingen: ontroerende, gezellige, droevige en vaak ook hele mooie dingen. Daarnaast zijn er veel gebeurtenissen buiten school, die met het onderwijs te maken hebben. Wanneer ik dus een gaatje kan vinden hoop ik op deze weblog over zaken, gedachten en dingen die mij bezighouden, iets op het weblog te zetten.

Een van de jongens in de onderbouw moet er wel erg aan wennen dat er op donderdag een andere leerkracht voor de groep staat. Steeds weer zoekt hij de uitdaging bij een medeleerling. In mijn kamer moet hij zich verantwoorden voor zijn buitensporige acties en reacties. Uiteindelijk legt hij me uit hoe het komt. “Niemand wil naar me luisteren, vindt u het gek dat ik zo geworden ben?”

Over deze toch wel ontroerende klacht valt zoveel te zeggen. Maar soms moet je er gewoon even over nadenken. Even tot je door laten dringen wat er achter de woorden schuil gaat. Dat hoop ik bij de lezer van de blog ook een beetje los te maken. Even doordenken tot achter de zinnen en gedachten van een leerling, een collega, een familielid ofwel een blogschrijver.

Ik ben directeur van de gereformeerde basisschool Veerkracht in Amsterdam. De school noemen we ook wel een school voor bijbelgetrouw onderwijs. De juffen en meesters op mijn school zijn christenen die niet alleen lid zijn van een gereformeerde kerk, maar ook hun christen zijn willen delen met elkaar en de leerlingen in hun groep. Ze vertellen daarom de Bijbelverhalen, omdat ze daar zelf ook in geloven. Daarom bidden ze ook met leerlingen, omdat ze geloven dat God hen hoort!