Categorie: Amsterdam

RAF is niet meer…

Een van de mooiste winkels in Amsterdam is failliet. RAF, een groot specialist op het gebied van prachtige geluidsboxen,versterkers, draaitafels en alles, alles, wat daar bij hoort, heeft een simpel papiertje op de deur hangen. “Vanwege reorganisatie gesloten.” Alleen de CD afdeling was nog open en de medewerker daar wist te vertellen dat er uitstel van betaling was aangevraagd. In de TV afdeling veel kale muren en alleen nog steunen aan de muur. Alleen de echte fanaten kochten er waarschijnlijk nog hun spullen. Maar vanwege de crisis liep dat ook terug natuurlijk. Een paar boxen van €5000 per stuk, dat gaat ook niet zomaar. En veel mensen kwamen alleen maar kijken. Kijken en luisteren en genieten natuurlijk. In een van de luisterkamers lekker onder uit zakken en box na box uit proberen. Sommige kopers hadden zelfs hun eigen CD’s mee genomen. Ik denk dat de laatste jaren veel mensen (meestal mannen) wel kwamen kijken en dan vervolgens elders hun spullen kochten. Internet, Mediamarkt, keus te over. Jawel, keus te over, maar nergens zoveel kennis. Vaak heb ik gedacht; ooooh.. als ik het geld er voor had… Geluidsapparatuur en mooie muziek, ik zou me er zeer aan kunnen bezondigen. Aan de zoveelste uitvoering van een passion, maar ook aan melancholieke blues of een prachtige Psalmen CD. Helaas mijn budget is beperkt. En zo blijft er altijd wat te wensen over. Toch hoop ik dat RAF een doorstart kan maken en de Rijnstraat zijn karakteristieke blauwe gedeelte blijft behouden.

PS Wat betreft RAF is te melden dat deze prachtige winkel gelukkig na een paar maanden een doorstart heeft gemaakt.

Nederland is ziek!

Een hype van de laatste dagen is dat men zich in seculier Nederland weer zeer druk maakt om een homokwestie. In het zuiden des lands wilde prins carnaval ter communie. Omdat deze prins zijn homoseksualiteit ook praktiseerde mocht hij van de priester niet van ‘het lichaam van Christus’ eten. Ophef alom natuurlijk. En zoals dat gaat, ook standpunt.nl moest er het zijne over laten horen. Gelukkig had men de zeer gewaarde priester Antoine Bodar om commentaar gevraagd. Vanuit Rome nam hij ongezouten het ongelooflijk hypocriete geleuter onder vuur. Nederland is ziek en in crisis, zei Bodar. Er is zoveel hufterigheid als het gaat om met elkaar omgaan en elkaar bekritiseren. Laat men zich maar verdiepen in waar het in de kerk om gaat, zei Bodar. Wat mij betreft; hoera voor Bodar!

Hetzelfde gedoe speelde zich af rond Hugo Scherff. Hugo werkt op Veerkracht als onderwijsassistent, maar is daarnaast op dit moment ook lijsttrekker voor de gemeenteraadsverkiezingen. In een debat zei Hugo, dat hij gelooft, dat God HIV zou kunnen genezen. Hij legde keurig uit wat de achtergrond en duiding van deze opvatting was. De volgende dag werd hij in de pers echter met hoon overladen. Op verschillende sites werden zeer hatelijke opmerkingen gemaakt. In en in triest! Alleen daarom al moeten alle serieus christelijke Amsterdammers op 3 maart a.s. op de CU gaan stemmen.

The Nits in een gereformeerde gymzaal

Een mooi verhaal over Henk Hofstede in de krant van zaterdag. Moet daarom maar eens een elpee van THE NITS kopen. Ze maken tenslotte prachtige muziek. Maar het volgende, en dat vond ik opvallend:

Jaren geleden ging ik naar de tandarts aan het Oosterpark. De tandarts was getrouwd met Frans Wong. Hij was de eigenaar van de abortuskliniek. Hij leeft niet meer, maar het was een heel charmante man. Dat laatste heeft niets te maken met mijn anti-abortusstandpunt natuurlijk. Aan het park staat ook de kerk waar we elke zondag heen gaan. Al meer dan 30 jaar en dat nog steeds met veel genoegen. Henk Hofstede woont aan het park, vlakbij de abortuskliniek. The Nits hebben een oefenruimte. Prachtig, een oude gymzaal. De gymzaal hoorde tot begin jaren 80 bij de gereformeerde dr. M.B. van ’t Veerschool. De school was ooit openbaar, maar in 63 werd ie dus gereformeerd. Omdat het gebouw te oud was en wegzakte moesten we er uit. Leegstaand werd het door onverlaten in de hens gestoken en dat was het einde. Alleen de gymzaal werd gered en is dus nog steeds in gebruik.

mijn jaaroverzicht 2009

De kranten, de tv en ook de radio staan deze dagen bol van de jaaroverzichten en het terugblikken. Het kan haast niet anders of je gaat daardoor zelf ook nadenken over wat er in een jaar gebeurd is. Daarom mijn eigen overzicht. Natuurlijk is het maar een keuze, een persoonlijke. En het is voor mijn weblog, ook dat legt beperkingen op.

LEVEND WATER
 Dit jaar verscheen rond de zomervakantie het 4e deel van de Bijbelmethode Levend Water. Nadat het project voor groep 8 tot en met 5 was afgerond, kwam er een doorstart voor groep 4 tot en met 1. Het belangrijkste van de methode is wel dat de bijbelvertellingen nog steeds centraal staan. Het meest niet zichtbare is dan ook de handleiding. Deze is via de website te downloaden en tegenwoordig ook in gedrukte vorm beschikbaar. Als projectleider ben ik trots dat de methode een succes is en zeer goed ontvangen binnen de gereformeerde scholen. Gelukkig zijn ook er steeds meer christelijke scholen die de methode aanschaffen. Ook is een editie van de werkboeken in de Herziene Statenvertaling. Komend voorjaar verschijnt het materiaal voor groep 3. Voor deze groep ontwikkelen we een prachtig ‘knieboek’.

AANBOUW
Onze jongste dochter ging in het voorjaar van 2009 de deur uit. Om het lege gevoel een beetje naar de achtergrond te duwen zijn we samen met de buren gaan uitbouwen. Omdat we van de gemeente Diemen een stukje grond konden bijkopen was het interessant om na te gaan denken over uitbreiding van de woonkamer. Het project vergde flink wat voorbereiding; aannemer zoeken, nadenken over wat je wel en niet wilt en ook zelfwerkzaamheid. Het resultaat mag er zijn. De firma HCB uit Oostzaan zij met ere genoemd. En tot op de dag van vandaag zijn we ontzettend blij met de ruime woonkamer die we nu hebben.

MUZIEK
In 2009 zijn we met regelmaat naar het Concertgebouw geweest. Al een aantal jaren hebben we een abonnement op het Nederlands Philharmonisch Orkest. Heerlijk om over te geven aan de meest uiteenlopende klassieke muziek. Daarnaast is het ook een voorrecht om zo dicht bij het Concertgebouw te wonen dat het gemakkelijk op de fiets is te doen. Het mooie van een abonnement is dat je elke keer weer verrast wordt. Een hoogtepunt was dit jaar de presentatie van de VEERKRACHT CD. Een mooie compliatie van succesnummers en het Veerkrachtlied. Trouwens nog steeds verkrijgbaar!
In oktober zijn we naar het optreden geweest van de ‘Sons of Korah’. Een groep Australische musici die de psalmen op een geweldige manier ten gehore brengen. Een hoogtepunt! http://www.sonsofkorah.com/

KERK EN SCHOOL
 In school zijn we na de zomervakantie gestart met het Afrikaproject. Een van de mooiste onderdelen daarvan is dat we ook Afrikaanse kerkdiensten bezoeken. Zo is er al een keer een groep van school naar een Ghanese kerkdienst in Amsterdam-ZO geweest. Zo ontstaat er nog meer begrip voor elkaars kerkelijke culturen.
Bijzonder is dat veel leerkrachten van school echt betrokken zijn bij het werk van hun eigen gemeente. Of dat nu op gebied van gemeentestichting ligt, of op het gebied van muziek of kinderwerk; het is wel werken in Gods Koninkrijk.
Mooi is in dit verband ook dat de predikant van mijn eigen gemeente, de OPK, op bezoek kwam met een mede kerkenraadslid. Uitgebreid hebben we doorgepraat over het verband tussen school en kerk. Ikzelf ervaar het als hernieuwde belangstelling. In onze eigen gemeente zijn er 60 kinderen tussen 10 en 0 jaar. Een geweldig mooi gegeven! Het stelt vervolgens gezinnen voor de vraag over hoe we een school kiezen, wanneer een kind 4 jaar wordt. De komende jaren zal daar hopelijk nog veel over gesproken worden.

SAMEN
In school ontmoeten we elke keer weer ouders die lid zijn van de meest uiteenlopende kerken in Amsterdam. Ik persoonlijk ervaar dat elke keer als bemoedigend en mooi. Natuurlijk zijn er vele, vele verschillen. Natuurlijk zou je sommige kerken willen hervormen. Dat laatste is trouwens niet mijn taak als schooldirecteur.
Mooiste gebeurtenis in dit verband was dat op 18 juni 2009 de GKV en de CGK in Amsterdam elkaar erkenden als kerken van Jezus Christus en er daardoor volledige plaatselijke samenwerking kan ontstaan.

TE WIT
Onze Amsterdamse overheid houdt van alles bij. Zeker waar het gaat om kleur en prestaties. Een mooi voorbeeld daarvan is dat een gemeentelijk rapport uitspreekt dat de kleur van onze school te wit is voor de wijk Slotermeer-Geuzenveld. Een vreemde constatering aangezien wij een school voor heel Amsterdam zijn en zelfs voor leerlingen van buiten de gemeentelijke grenzen. Helaas haal je dan op een vreemde manier de krant van Amsterdam.

sneeuw en verhalen

Deze zondag in december is opeens wel heel bijzonder door de vele sneeuw, die er is gevallen. Dat is de laatste jaren niet meer gebeurd. Het roept verhalen bij mij boven over 1963 toen ons huis aan de Langedijk in Hollandscheveld volledig ingesneeuwd was. Maar ook de winters van 1978 en 1985 zitten vast in mijn geheugen. Vanmorgen na de kerkdienst lag Amsterdam onder een maagdelijk witte deken. Ook nu zullen verhalen ontstaan. Koester ze en vertel ze door. In onze drukke wereld hebben we daar soms te weinig tijd en aandacht voor. We moeten denken in targets en kengetallen. Helaas blijven de verhalen dan achterwege. Op TV zie je dat ook maar al te vaak. Mensen mogen niet meer uitpraten en kunnen alleen nog in statements antwoorden. Gelukkig is er op TV meer dan de publieke nederlandse omroep en de commerciëlen. Op België worden nog verhalen uitgezonden, zoals gisteravond in MENEER DOKTOOR. Een oud-huisarts van 90 jaar vertelt daarin over zijn leven als dorpsdokter. En gelukkig is er ook nog AT5. Gisteravond zonden ze een prachtig portret uit over Erwin de Vries. Erwin de Vries is een kunstenaar van Surinaamse afkomst die het slavernij monument in het Oosterpark heeft gemaakt. Ontroerend menselijk en indrukwekkend.

Verhalen, je kunt er niet omheen. Het is niet voor niets dat onze hemelse Vader zich bekend heeft gemaakt door verhalen!

En zelfs op zondag vegen we ons straatje schoon, vooral bij de kerk natuurlijk! (OPK Amsterdam)

metro en europa

Vandaag is de commissie Veerman (genoemd als eventuele nieuwe commissaris voor Nederland in de Europese Commissie) met zijn rapport gekomen over de NZ lijn. Een interessante kwestie, doorgaan of niet met de bouw van deze nieuwe metrolijn. Veerman en cs zeggen; doorgaan. Stoppen kost nog veel meer. Mijn idee; doorgaan en geef geen geld uit aan de herinrichting van de stadsdelen. Dat laatste scheelt heel veel miljoenen. Vervolgens is er nog meer geld te halen, namenlijk bij de PVV. Zij zijn bij de Europese Verkiezingen op 4 zetels uitgekomen. Nu is de PVV van plan om in Europa aan de kant te blijven staan. Scheelt veel geld en dat kan dan naar de NZ lijn. Dom trouwens van veel politici om de PVV te feliciteren. En de meeste journalisten reageren nog dommer. De PVV, anti-Europa optima forma, kun je toch niet serieus nemen. Kijk eens naar de lijsttrekker van de PVV voor Europa, Matlener; echt een schoothondje van Wilders. Ik hoop in 2017 gewoon met de NZ te kunnen reizen in Amsterdam. Ik hoop trouwens ook dat dat de PVV dan inmiddels de weg van de Boerenpartij is gegaan.

ergernissen op de fiets

Soms… moet je ook gewoon es een keer schrijven over dingen die je ergeren. Zoals veel van mijn lezers weten ga ik tegenwoordig vaak op de fiets naar school. Een beetje surrogaat is dat wel, want mijn fiets heeft een electromotertje voor ondersteuning. Het is heerlijk, zeker deze week. Veel wind, lekker zonnetje en vooral ’s ochtends voor achten als het nog rustig is. Er is zoveel moois in de stad te zien!

Maar ’s middags heb ik zo nu en dan de neiging om regelmatig een echt lelijk woord te gebruiken. Fietsers die met met een koptelefoon op rondrijden. Oud en jong die bijna ontzichbare oortjes in hun oren hebben. Bijna een kwart van de fietsers die aan het bellen zijn op de fiets! (Hierbij roep ik minister Camiel Eurlings op om dat te verbieden. Meneer de verkeersofficier Koos Spee kan daar vast wel een goed verhaal bij bedenken! Een boete van €25 lijkt me redelijk.) En dan hebben we ook nog a-sociaal volk dan meent tegen de stroom in te moeten fietsen. Gewoon bijvoorbeeld de verkeerde kant van de gracht nemen of een fietspad met eenrichtingsverkeer. Fietsen is heerlijk maar deze ergernissen zijn heel veel vervelend. Schelden heeft natuurlijk heen enkele zin. Misschien helpt “fietsend blauw op straat’. En tot slot; al die aardige en veel in het geld in het laatje brengende toeristen, die het verschil tussen trottoir, fietspad en rijweg niet kennen, ze hebben geen idee hoe ontzettend vervelend hun domme gedrag is.

Als goedmakertje; alle ergernis is verdwenen wanneer je in de gracht Reinier Sijpkens hoort. Zaterdag hebben we op de Wimmenhove-familiedag met volle teugen genoten toen we hem al muziek makend in de Keizersgracht zagen varen. Voor de aardigheid moet je ook eens kijken op www.muziekboot.nl. Je kunt als je hem tegenkomt zelfs verzoek nummers opgeven. Prachtig wat deze man doet. Met passie en heel veel talent maakt hij je dag goed, tovert glimlachen op gezichten van jong en oud.

dodenherdenking 4 mei 2009

Vandaag is het weer zover. Op honderden plaatsen wordt een herdenking gehouden. Ook als school doen we dat. In stille optocht, bloemen en vlag voorop, gaan we naar de Haarlemmerweg. Daar staat het door de school geadopteerde monument. We staan stil bij een gebeurtenis van 65 jaar geleden. Een verzetsgroep had een trein laten ontsporen. Aan de overkant van de Harlemmertrekvaart lag de spoorlijn Haarlem-Amsterdam. Als vergelding schoten daarom de Duitsers drie verzetslieden dood op de Haarlemmerweg. Later werden ze begraven in de duinen. Hun graf is nu te vinden op de Erebegraafplaats in Bloemendaal. Zou de verzetsgroep ooit bdacht hebben dat hun daad drie mensenlevens waard was? Lastige vraag natuurlijk achteraf. Maar het zet ons wel scherp hoe wij vandaag moeten reageren op discriminatie, uitsluiting, foute politiek en ga zo maar door.

De EO zendt deze dagen een documentaire uit over Gerrit Gunnnink. Hij was in de oorlog lid van een KP. In de documentaire komen bovenstaande vragen op een indringende mnier aan de orde. Van harte aanbevolen!

martin bril


Gisteren overleed Martin Bril. Hij was schrijver, columnist en ook trad hij soms op in het theater. Ook was hij regelmatig te zien op TV. Martin Bril was een bijzonder mens. Ik hield vooral van zijn stem. Een prachtige stem. Een stem die wel wat weg had van de stem van Bob Dylan. Van de laatste was hij fan. Ik ook trouwens. Daarnaast schreeft hij prachtige boeken. Zeer lezenswaardig is zijn boek over Napoleon. Zijn manier van verhalen vertellen, zijn manier van observeren, veel gereformeerden zouden daar een voorbeeld aan kunnen nemen. Martin Bril stierf te jong werd gezegd in krant en op TV. Hoe wreed kan het leven zijn, zegt men. Ik bid dat onze goede God zich ook over Martin Bril ontfermd.

ghana en verplicht naar de kerk

Vandaag kwam een echtpaar langs op school dat graag zijn kinderen bij ons op school wil hebben. Ze zitten nu op de genabuurde PC-school. Hun kinderen worden daar gepest omdat ze echt christelijk zijn, volgens de ouders. De twee jongens speelden buiten en waren van die prachtige mooie donkere jongetjes. Vader vertelde dat hij vroeger in Ghana ook op een echt christelijke school zat. Ze woonden buiten het dorp en gingen elke dag lopend naar school. Op school werd veel geleerd over de Bijbel en christelijke normen en waarden. Als je naar die school ging, moest je op zondag verplicht naar de kerk. Voor christelijke kinderen heel gewoon, maar moslim kinderen moesten het ook, evenals de kinderen van niet-christenen. Wel een mooie regel eigenlijk. Misschien moeten wij die ook maar invoeren op Veerkracht. En trouwens, bij ons zijn alle leerlingen al christelijk. Geen idee trouwens hoe we het moeten controleren. Of we laten ze verplicht naar dezelfde kerk gaan, zijn we gelijk af van veel kerkelijke verdeeldheid! Moeten we nog wel op zoek naar een goede mix van dominee/priester/voorganger. Of Veerkracht stelt gewoon een bisschop aan…