Nicolaas Jouwe en de DDET
Ooit was ik geabonneerd op het maandblad van de Stichting Door De Eeuwen Trouw. Dat kwam zo. In Hoogeveen, waar ik lid en ook een poosje voorzitter was van het GPJC (de jongerenorganisatie van het GPV), hadden we op een zeker moment contact met Ambonnezen oftewel Zuid-Molukkers. Door de twee treinkapingen in 1975 en 1977 wilde ik weten waar het streven van de Molukkers voor een eigen RMS vandaan kwam. In het blad van de DDET werd daar veel over geschreven. Door er flink over te lezen en door onze contacten met Hoogeveense Molukkers kreeg ik wel door dat de Nederlandse overheid behoorlijk veel boter op zijn hoofd had. Datzelfde gold ook voor de kwestie rond de Papoea’s waar in hetzelfde blad van DDET regelmatig over werd geschreven. Wanneer er dus iets in de krant staat over de vrijheidsstrijd op Irian Jaya (tot 2000) oftewel Nieuw-Guinea, trekt dat mijn aandacht. Deels ook omdat er veel zendelingen hebben gewerkt uit de GKV. De nu 84 jarige Nicolaas Jouwe is op bezoek in Indonesië. Hij heeft jarenlang vanuit Nedeland gestreden voor een vrij land. Nederlandse journalisten worden tegengewerkt omdat ze Jouwe volgen op zijn reis. Een IKON journalist is zelfs uitgewezen. Zo blijkt dat er sinds 1962 nog niet veel is veranderd. Toen werd Irian min of meer ingepikt en sindsdien uitgebuit. De Nederlandse overheid kijkt toe en de “grote wereld” maakt zich al helemaal niet druk over dit soort zaken. Toch is het goed om ons steeds weer te beseffen dat er zeker in het koloniale verleden van ons land, vele, vele fouten gemaakt zijn door onze voorouders. Fouten waar we ons nu nog voor behoren te schamen. Wie even op GOOGLE rondneust vindt daar alles over Papoea en Jouwe.
Wanneer je blogger bent moet je over veel onderwerpen kunnen schrijven en je mening hebben. Regelmatig als ik iets hoor op de radio of lees in de krant denk ik; hé, daar zit een mooie blog in. Helaas had ik het de laatste weken te druk. Op de radio hoorde ik dat vandaag Geert Wilders zeer boos de Tweede Kamer was uitgestampt. Dat ruimt op, dacht ik. De grappen zullen morgen niet van de lucht zijn, maar de adhesiebetuigingen waarschijnlijk ook niet. Maar dit is veel te veel eer voor een zogenaamde parlementariër die niet eens zijn haar goed weet te verven. Binnenkort zitten alleen nog de CU, het CDA en PvdA in de Tweede Kamer te vergaderen….
Afgelopen zaterdag stond er in het ND een uitgebreid vraaggesprek met een broeder uit een van onze kerken. Gelukkig kwamen er deze week een paar mooie en weldoordachte reacties in de krant. De broeder van de website EEN IN WAARHEID (hoe bedenk je het , denk ik dan) heeft heel wat kritiek kunnen spuien. Zo jammer dat deze broeder zich bezighoudt met alleen maar te kijken naar wat er fout kan gaan en wat er naar zijn idee fout gaat in de kerk. Wanneer je daarmee doorgaat ben je uiteindelijk alleen zelf nog de ware kerk en zit je zondags in je eentje thuis kerk te spelen. Gaat het altijd ‘goed’ en is er geen kerkenraad of synode of professor die het nog fout kan doen. Graag zou ik broeder Bolt willen oproepen om te verhuizen vanuit Friesland naar Amsterdam. En wanneer u een beetje ingeburgerd bent, kunt u vrijwilliger worden bij Kuria (voor terminele patiënten), bij de Tweede Mijl (daklozenopvang van het Heil des Volks), of gewoon iets doen met pastoraat op een van onze kringen. Ook zijn er genoeg zoekers die graag eens een gesprek willen. Van uw leeftijdscategorie hebben we er in Amsterdam echt te weinig (veel Amsterdamse kerkgangers vonden het veilger en prettiger om te verhuizen naar het ‘midden des lands’). Maar in Amsterdam kunnen we u gebruiken, mensen met uw levenservaring en moed en nog vol goede trouw om zich in te zetten voor ieder die op hun pad komt. Hef eeninwaarheid.nl gewoon op. Roep uw medestanders ook op om hun kritische geluiden een paar jaar te stoppen en zich vol overgave te storten op wat Jezus ons leert in Matteüs 25: 31 vv.
Dit is Sam, de zoon van Hans en Suzanne. Sam is ons achterneefje. Hij heeft een hele ingewikkelde immuun ziekte en heeft van de zus van Suzane (onze nicht Arianne) een nier en een stuk lever getransplanteerd gekregen. Via hyves blijven we regelmatig op de hoogte en vandaag staat hij uitgebreid geportretteerd in de 
Een prachtig boek daarover heet DE UITNODIGING. In dit boek komt de vraag naar het waarom op een hele speicale manier aan de orde. Tegelijkertijd geeft het ook een ander beeld van God. Niet alle vragen krijgen een antwoord en dat is ook wat de Bijbel ons leert. Het kruis waar Christus voor ons stierf is als een Vader en een vriend, die altijd bij je is. Hou God aan Zijn liefde, dan krijg je antwoorden, maar niet alle waarom vragen worden beantwoord. De Enige slaat als vriend en Vader wel zijn armen om je heen!